Bir Çocuğun Vasiyeti

Sanırım öldüğüm gündü;
Toprak bir saksıya sardunya fideledim,
Umursamaz bir kedinin başını sevdim,
Çicekli kartlar hazırladım.

Dar zaman telaşesinde,
Belli ki göndermeye zamanım olmayacaktı kartları.
Zamanım olsa da gönderemezdim ya!

Sardunyaları pay ettim yüreğimde.
Kuşları sevdiklerime, kedileri komşuma emanet ettim.
Umarım alır herkes payını.

Kırgınlıklarım sahiplerine,
Yaralarım açanlara iade!
Yara açanın yükü, yaradan ağırdır derler…
Bir umut!

Uzun bir düştü hayat,
Uyanmaya uzandım.
Uyanamadım.
Ben hep aynı düşe uyanırım gördüğüm düşlerden.
Uyanmak isterim de uyanamam.
Gördüğüm düştür, karadır, yaradır…

HK.

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: