Bir Çocuğun Vasiyeti

Sanırım öldüğüm gündü;
Toprak bir saksıya sardunya fideledim,
Umursamaz bir kedinin başını sevdim,
Çicekli kartlar hazırladım.

Dar zaman telaşesinde,
Belli ki göndermeye zamanım olmayacaktı kartları.
Zamanım olsa da gönderemezdim ya!

Sardunyaları pay ettim yüreğimde.
Kuşları sevdiklerime, kedileri komşuma emanet ettim.
Umarım alır herkes payını.

Kırgınlıklarım sahiplerine,
Yaralarım açanlara iade!
Yara açanın yükü, yaradan ağırdır derler…
Bir umut!

Uzun bir düştü hayat,
Uyanmaya uzandım.
Uyanamadım.
Ben hep aynı düşe uyanırım gördüğüm düşlerden.
Uyanmak isterim de uyanamam.
Gördüğüm düştür, karadır, yaradır…

HK.

Bir Çocuğun Vasiyeti” için bir yorum

Kendininkini ekle

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com'da Blog Oluşturun.

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: